Verslag 5e High Tea Rit (13 juni 2010)

 

      PARTEA TIME!

 
De High Tea Rit is altijd één van de hoogtepunten in Regio Oost. Zo ook in 2010. De Roessinks hebben weer een geweldige “family effort” geleverd om er een geslaagd clubevenement van te maken, dat kan ik wel verklappen!
Op de bewuste zondag was het droog en voorzichtig zonnig. Bijna 40 klassiekers verzamelden zich op het terrein van Gerard’s werkgever, de Voedsel en Waren Autoriteit te Zutphen. Dat kostte voor sommigen overigens wat moeite, toen bleek dat een belangrijke verkeersader door Zutphen niet berijdbaar bleek. Maar de altijd voortreffelijke krentewegge en koffie maakten dat weer helemaal goed. Dit jaar telde de High Tea Rit niet mee voor het Bokaalkampioenschap, maar voor de deelname maakte dat niet veel uit. Bijna 40 auto’s dus, hoofdzakelijk Triumph met hier en daar een verdwaalde MG en Porsche en een tamelijk zeldzame Volkswagen K70 van de locale oldtimerclub “’t olde blik”. Opvallend was het aantal deelnemende TRCH rijders. Wie weet zijn er enkele geïnspireerd geraakt en hebben zij zich ook aangemeld voor de CTH?
Tegen 11 uur werd het dan eens tijd om dochter Ayla te wekken. Zij lag op het achterbankje van de Vitesse wat gemiste slaap in te halen na een gezellig “slaapfeestje” (wij noemen dat dus maar een wakkerblijffeestje...) van een schoolvriendinnetje. Er mocht gestart worden!
Net als vorig jaar werd er begonnen met een visuele inspectie van de deelnemende auto’s. Kwam dat even mooi uit dat ik de Vitesse nog geen 2 maanden eerder had gewassen! Dat moet toch meer punten opleveren dan vorig jaar. Keurmeester Gerard is echter tamelijk kritisch en de blik onder de motorkap, waar inmiddels toch weer het nodige rallystof en -smeer zich had opgehoopt, boorde die hoop de grond in...
Ahum, dan maar goed ons best doen met de fotoherkenning onderweg. Dat is altijd wel leuk, want dan hebben de jongedames op de achterbank ook wat te doen. Uiteindelijk bleken we slechts 1 foto niet hebben kunnen vinden, dus dat ging best goed. Al waren er ook wel weer die alles hadden gevonden... De route door de Achterhoek was in ieder geval weer erg fraai. Een mooi lusje door de Havikerwaard rond landgoed Middachten bij Ellecom hadden we de week ervoor zelfs ook al gereden tijdens de Gelderlandrit!
Onderweg moest er nog een extra opdracht uitgevoerd worden. Dit had helemaal niets met auto’s of de route te maken. Er moest op een leuk plekje in het bos gevoetbald worden! Onze 2 sterspeelsters slaagden er echter niet in een bal in de opgestelde manden te schieten en dus dropen wij met 0 bonuspunten af...
Ondanks wat kleine onvolkomenheden in de beschrijving (in Brummen kwamen de deelnemers van alle kanten!) is iedereen toch aangekomen op de tussenstoplocatie bij autobedrijf Roy Car in Doetinchem. Daar stonden net als altijd weer heerlijke broodjes, koffie en soep op de deelnemers te wachten. Dat was weer super goed geregeld! Zo was het aangenaam keuvelen met deze en gene en hebben we ook nog even proef gezeten in een Audi A4 Cabrio. Leuk, als dagelijkse auto natuurlijk, niet in plaats van de Vitesse, kom nou! Jammer dat die kofferbak zo klein is...
In tegenstelling tot vorig jaar kon de slalomproef nu gelukkig onder droge omstandigheden worden verreden. Gerard’s Porsche vrienden Richard en Martijn hadden weer een leuke proef uitgezet. Zo op het oog wel een beetje in het voordeel van auto’s met veel pk’s, want het eerste rechte stuk was vrij lang. We moesten er dus maar vol tegenaan! En dat zag dochter Famke ook wel zitten, want vorig jaar mocht ze ook een rondje mee en dat vond ze wel gaaf. Ze kan net over het dashboard heen kijken... Porsche 911 rijder Frans Schurink is altijd snel en had een tijd van 16,41 seconden neergezet. Zou dat sneller kunnen?
Als het startsein valt gaat de Vitesse goed van de plek en dus zo hard mogelijk op de eerste pylonnen af. Ai, eigenlijk te hard, want met te veel onderstuur eromheen. Remmen en gas bij, de kont komt om, we gaan lekker dwars, maar echt snel is anders. Strak langs de andere pylonnen en zo laat mogelijk remmen om “a cheval” op de stopstreep te finishen. Poeh, altijd leuk om te doen, zo’n stukje knallen. Tijd? 16,57 seconden, dus niet snel genoeg. Maar het kon wel sneller, dat zou nog blijken. Eerst dook Wim van der Meij er onderdoor met de achterbanden verschroeiende TR 6 in 16,34. Maar dat werd nog serieus verbeterd door Peter Vaarkamp die heel strak reed en zijn Spitfire heel mooi met de handrem door de eerste bocht heen trok. Dat ging erg vlot, in 15,64 seconden. Petje af voor Peter!
Na al dit machtsvertoon gingen we ons weer netjes gedragen tijdens de tweede helft van de route. De fotoherkenning zat er nu op, dus ging Ayla nog een tukje doen bij mama op schoot die daarom was verhuisd naar de achterbank. Famke mocht dus navigeren. Dat heeft ze al eerder gedaan en ook nu ging dat heel goed.
Onderweg mochten we nog een keer uit de auto om een serie vragen te beantwoorden.
Net als vorig jaar had dit weer verbluffend weinig met auto’s te maken. Ach, voor de variatie is dat eigenlijk wel net zo leuk. Om het de onwetende deelnemers iets makkelijker te maken lagen er diverse naslagwerken op een tafeltje om een en ander op te kunnen zoeken. Hier werd onder het genot van wat drinken en een lekker koekje uiteraard gretig gebruik van gemaakt. Want niet iedereen kon zo uit het hoofd bijvoorbeeld de draagtijd van een hamster (15 tot 18 dagen) oplepelen! En dat cabrales een soort geitenkaas is, behoort bij de meesten van ons geloof ik ook niet tot de algemene kennis. Maar zo leer je nog eens wat!
Na deze laaste uitdaging hebben we (ondanks een onjuiste afstand, toch een minnetje voor perfectionist Gerard...) de Hoestinkhof bij Markelo weer weten te vinden. Een prachtige locatie die inmiddels beroemd is om zijn voortreffelijke High Tea, dus de verwachtingen waren ook op dit vlak hooggespannen. Rond 17 uur kon hier door de uitgehongerde klassiekerrijders eindelijk van geproefd worden. En ik geloof dat niemand teleurgesteld was!
Een grote variatie aan thee, met diverse zoete en hartige hapjes zorgden er wel voor dat er voor ieder wat lekkers te happen was. Terwijl er druk gesmikkeld werd, rekenden de organisatoren zich suf voor de uitslag.
Uiteindelijk bleek dat Joop Hinnen (dit keer met Ed van Houselt) met de prachtige TR 3 voor de 2e keer in successie de winnaar was van de High Tea Rit. Gevolgd door de 2e plaats voor Jack Emmelot en Brigitte Haket met een TR 4A IRS en Joke en Wim Buitink op een 3e plaats met hun TR 6. Wijzelf moesten achter al dit TR geweld trouwens genoegen nemen met een met velen gedeelde 4e positie. Maar met een rit zoals deze, denk ik dat iedere deelnemer een winnaar is en dus kregen Heidi en Gerard tot besluit nog een passend bedankje voor hun inspanningen overhandigd.
 
Daarom is het des te jammer dat Gerard heeft aangegeven dat dit voor hem en zijn familie (voorlopig?) de laatste keer is dat zij de High Tea Rit hebben georganiseerd.
Dus, wie pakt de handschoen op en organiseert er in juni 2011 een waardige opvolger ???
 
Rutger Kwant