Verslag Herfstrit (27 september 2009)

Een eerste keer is altijd spannend. Zo ook voor Julian Kuipers. Voor het eerst, zonder ervaring, een regiorit organiseren is natuurlijk niet niks. Dus was hij vast een beetje zenuwachtig toen hij op zondag 27 september bij  boerderijmuseum De Pothaar bij Bathmen zat te wachten op de deelnemers.Maar hij had werkelijk prachtig weer weten te bestellen en dat leverde het heel redelijke aantal van 17 deelnemende equipes op. Een leuke mix van bekende en onbekende gezichten. Uit de regio, maar ook van veel verder van huis. Mijn wederhelft Gea kon helaas enkel bij de start aanwezig zijn. Zij moest namelijk ’s middags oudste dochter Ayla opvangen, die op kamp was met de gymnastiekvereniging. Dus mocht dochter Famke (net 8 jaar) invallen als navigatrice. Voor het eerst zelf de bol-pijl situaties oplezen voor papa. Spannend! Maar ze deed het geweldig. Thuis hadden we even geoefend en ze had het gauw door. Ook het steeds op nul zetten van de tripmaster was natuurlijk leuk. Ze leidde ons in ieder geval probleemloos langs de prachtige route door Twente en Salland. Voor deelnemers uit andere regio’s is het blijkbaar een openbaring dat het hier niet overal plat is. Echt grote heuvels hebben we hier niet, maar voor mooie glooiingen zit je wel goed rond de uitlopers van de Sallandse Heuvelrug!

Maar ik loop op de zaken vooruit. We hadden eerst bij De Pothaar een smakelijke ontvangst met koffie en krentenwegge. En dat smaakt nog lekkerder als dat buiten in het zonnetje genoten kan worden! Dat had Julian in ieder geval al goed geregeld... Na deze oppepper werd vervolgd met een bezoekje aan het boerderijmuseum. Dit was erg leuk aangekleed met een grote collectie goederen “uit de oude doos”. We kregen diverse leuke anekdotes over de plaatselijke historie te horen en kregen uitleg over de achtergrond van verschillende gezegdes. En dit allemaal in authentiek Sallands dialect, dus misschien niet voor iedereen even goed te volgen? Maar leuk was het wel en eigenlijk hadden we hier te weinig tijd voor gereserveerd vond ikzelf. Maar voor ons is het vlakbij, dus hier gaan we nog eens terugkomen om op het gemakje rond te kijken!

Hierna gingen de meeste deelnemers topless (qua auto dan...) op pad voor een fraaie toer door de streek. Wat een genot steeds weer om hier te rijden en de Vitesse ging weer als een speer. Ja sorry, ik moest af en toe toch wat mensen inhalen......Vitesse betekent nu eenmaal snelheid, het is sterker dan ikzelf... Uiteindelijk kwamen we aan bij het Pannenkoekhuis bij Lettele. Hier kon nog even lekker nagetafeld worden en dat gaat heel best met een drankje en een pannenkoek. Tot besluit werd Julian met een presentje bedankt voor zijn inzet, want hij had het allemaal prima georganiseerd. Volgend jaar weer?